Halacha - Cicit cz.2


	<-- Powrót

Cicit cz. 2

Punkt 10

Jeśli ktoś zdejmuje tałes, a ma zamiar wrócić i zaraz go założyć , nawet jeśli poszedł do toalety, gdy wraca
i nakłada tałes z powrotem - nie odmawia już błogosławieństwa (ponieważ wolno jest mu iść tak do toalety i nie jest to jak przerwa). Ale jeśli nie miał zamiaru założyć szybko tałesu z powrotem, ale zmienił zdanie
i jednak go założył - musi powiedzieć błogosławieństwo.

Jeśli tałes zsunął się przypadkiem, ale jego część została na plecach, mimo tego, że większość spadła, to ponieważ pozostało [na modlącym się ] część z micwy - nie trzeba ponownie mówić błogosławieństwa, gdy
poprawia się tałes. Jeśli nic nie zostało na plecach, to mimo tego, że trzyma się go w rękach, ponieważ nic nie zostało z micwy (bo nie jest to spełnianiem micwy trzymanie tałesu w rękach, ale owijanie się nim) trzeba powtórzyć błogosławieństwo przy ponownym zakładaniu tałesu.

Jeśli przydarzyło się to podczas modlitwy, w takim miejscu gdy nie wolno modlitwy przerwać, nie odmawia w tym momencie błogosławieństwa, ale odkłada to do chwili, gdy będzie można je odmówić, bierze się wtedy cicit w rękę
i mówi się błogosławieństwo.

Punkt 11

Można założyć tałes przyjaciela, nawet [pożyczony] bez jego wiedzy, by odmówić nad tałesem błogosławieństwo
i modlić się w nim, ponieważ zakłada się, że jest komuś przyjemnie, że przy użyciu jego przedmiotu ktoś inny może spełnić micwę, pod warunkiem, że właściciel nie ponosi na tym straty finansowej. Ale nie wynosi się [pożyczonego] tałesu z miejsca, gdzie był zostawiony, bo właściciel mógłby być temu przeciwny. Jeśli tałes był złożony - należy go zostawić w takim stanie. W Szabat nie składa się go,
z powodu zakazu składania w Szabat i przyjaciel (właściciel) to wybaczy.

Jeśli ktoś pożycza tałes tylko, by iść w nim do czytania Tory - jest wątpliwość, czy odmawia wtedy nad nim błogosławieństwo. Dlatego powinno się mieć intencję, ze nie chce się go nabyć [wejść w posiadanie], bo wtedy wszyscy są zgodni, że nie trzeba mówić błogosławieństwa. Ale jeśli jest to tałes należący do gminy, nawet jeśli zakłada się go tylko do czytania Tory, trzeba powiedzieć nad nim błogosławieństwo, ponieważ jest się jego "współwłaścicielem".

Punkt 12

Jeśli Tora i poskim (rabini decydujący halachę) mówią
o "cemer" (wełnie), to chodzi o wełnę z owiec i baranów. Nad tałesem, który ma nici osnowy z wełny, a przeplecione są przez nie nici z bawełny, jedwabiu czy innych materii (lub odwrotnie) - człowiek bogobojny nie powinien odmawiać błogosławieństwa, ponieważ są opinie, że nawet cicit zrobiony z wełny, zwalnia tylko ubranie zrobione z tego samego materiału.
Cicit musi być zrobiony z tego samego materiału co ubranie.
Są opinie, że jeśli cicit jest zrobiony z wełny, to ubranie może być
z czego innego. Ponieważ nie jest to pogląd ogólnie zaakceptowany - powstrzymujemy się od mówienia błogosławieństwa.

Jeśli tałes jest z jedwabiu, a cicit z wełny - nie mówi się błogosławieństwa, ale błogosławi się najpierw nad tałesem z wełny i ubiera się go, potem zdejmuje się go
i ubiera się tałes jedwabny. Ale jeśli i tałes i cicit jest
z jedwabiu - to można odmawiać błogosławieństwo.
W naszych krajach nie jest popularny cicit z jedwabiu, ponieważ
cicit musi być uprzędzony dla niego samego (liszma).

Jeśli cicit jest częściowo z jedwabiu, częściowo z wełny - jest to jeszcze gorzej i nie powinno się tak robić.

Punkt 13

Jeśli w cicit oderwała się jedna z czterech nici frędzli, które są złożone tak, że zwisa ich zawsze osiem, ale zostało jej jeszcze tyle, aby zrobić pętlę (to znaczy jest
4 agudalim długości), alby gdy rozdarły się dwie nici
i z każdej z nich zostało 4 agudalim, a dwie nici są właściwej długości - cicit jest [jeszcze] dobry. Ale jeśli podarły się trzy frędzle, nawet jeśli został z każdego
4 agudalim długości, a czwarta nić jest cała, lub gdy podarła się tylko jedna nić, ale zostało z niej mniej niż
4 agudalim, to mimo tego, że trzy nici są całe - cicit się nie nadaje (oprócz wyjątkowych sytuacji). Dlatego jeśli z ośmiu zwisających nici podarła się jedna, nawet jeśli oderwie się całkowicie jest oczywistym, że jest to jeszcze dopuszczalne, bo [w rzeczywistości] jest to tylko połowa frędzla i na drugiej połowie jest jeszcze dosyć nici, aby zawiązać pętlę.

Jeśli rozdarły się dwie nici i nie zostało z żadnej z nich
4 agudalim długości, to jeśli jest podejrzenie, że stanowią one jeden frędzel - wtedy cicit jest niezdatny. Ale jeśli ma się pewność, że są to dwa różne frędzle, to znaczy gdy podczas zawiązywania węzłów uważano, by związywać zawsze pęk czterech nici z jednej strony z pękiem czterech nici z drugiej strony (patrz p. 5), a teraz oderwały się dwie nici po jednej stronie węzła - wtedy jest pewne, że są to dwie różne nici. I ponieważ na każdej nici jest jeszcze
4 agudalim długości, które pozostają po drugiej stronie węzła, a dwie nici są całe - cicit jest [jeszcze] odpowiedni. Jeśli oderwała się jedna nić w miejscu, gdzie są one przewleczone przez otworek - cicit jest niezdatny.

Powiedziano, że jeśli przerwie się jedna nić i zostanie
z niej tyle, by można było zawiązać pętlę - to jest [jeszcze] dopuszczalne - ale jest tak tylko wtedy, gdy w czasie zawiązywania cicit wszystkie nici frędzli były właściwej długości, a oderwanie nici nastąpiło potem. Ale jeśli
w czasie zawiązywania cicit choćby jedna nić była niewłaściwej długości - to cicit jest niezdatny.

Punkt 14

Nici cicit powinny być skręcone. Jeśli jedna z nich się rozkręci - to cała ta rozkręcone część jest uważana jak odcięta i jakby jej nie było.

Punkt 15

Tałes mający cicit składa się [czasem] z dwóch części.
Od czasu do czasu rozpruwa się go, aby go uprać, czy naprawić i zszywa się go ponownie; ponieważ zazwyczaj każda część jest dosyć duża, by się nią owinąć, dlatego wystarczy usunąć dwie cicit z jednej części, a po połączeniu [części tałesu] - przywiązuje się ponownie cicit (żeby uniknąć problemu taase welo min haasui - korzystania z gotowej rzeczy).

Ale jeśli części tałesu nie są na tyle duże, by się nimi owinąć - trzeba usunąć wszystkie cicit, bo gdy obie części są rozprute - są zwolnione z micwy cicit, a po zszyciu - znów wymagają cicit, gdyby cicit pozostały przy rozprutych częściach - powstałby potem problem taase welo min haasui.

Jeśli jedna część tałesu jest duża na tyle by się nią owinąć, a druga nie - usuwa się cicit z tej mniejszej części.

Punkt 16

Jeśli jeden róg tałesu był odcięty lub oderwany i oddzielił się całkowicie od reszty, a oderwany kawałek nie ma wielkości 3 na 3 agudalim - to są opinie, że ten kawałek, nawet po przyszyciu nie nadaje się do przywiązania tam cicit, ponieważ nie ma rozmiaru 3 na 3 agudalim - nie określa się jej jako "ubranie" (beged). I nawet połączony już z tałesem jest ciągle uważana za oddzielny. Należy przestrzegać tego zaostrzenia.

Ale jeśli nie było to całkowicie oderwane od tałesu, to ponieważ zostało jeszcze trochę złączone - przyszycie go wystarcza, by było to dalej częścią całego tałesu. I cicit, który będzie tam przymocowany po zszyciu - jest odpowiedni. Jest zwyczaj przyszywania kawałków materiału o wymiarach 3 na 3 agudalim na rogi tałesu.

Punkt 17

Są opinie, że na brzegu tałesu, w miejscu, gdzie można przymocować cicit, nie może być żadnego szwu, nawet
z nici odpowiedniej na cicit dla tego tałesu.
Na przykład: jeśli tałes jest z lnu - nie może być tam szwów lnianych, ale powinien być z nici jedwabnej czy z czegoś innego. Jeśli tałes jest z jedwabiu, nie można użyć nici jedwabnych, jeśli tałes jest z wełny, nie można użyć nici wełnianych, ale np. jedwabne.
I należy tego także przestrzegać wzmacniając obszyciem otwór na cicit. Wszystko to dotyczy tylko białej nici, jeśli używa się kolorowej - nie ma to zastosowania.

Punkt 18

Jeśli ktoś chce usunąć cicit z tałesu aby przymocować inne ładniejsze cicit, pomimo tego, że te pierwsze są zdatne - wolno mu tak zrobić, bo nie chodzi tu o zwolnienie tałesu z obowiązku cicit, ale odwrotnie - o przymocowanie ładniejszego, należy tylko uważać, by nie wyrzucić tych pierwszych w jakieś nieczyste miejsce.

Punkt 19

Nawet jeśli cicit stał się niezdatny i usuwa się go
z tałesu - nie wyrzuca się ich do śmieci, z powodu lekceważenia dla micwy (bizui micwa). Niektórzy ludzie są ostrożni i chowają je do książki jako zakładki, ponieważ rzecz ta służyła do wypełniania micwy w swoim czasie, to powinna spełniać teraz jakąś inną micwę.
Podobnie tałesu, który się zestarzał i nie używa się go już do wypełniania micwy - nie powinno się go używać
w niegodny sposób.