1.

W momencie gdy kobieta poczuje oznaki bólów porodowych, nawet jeśli nie jest pewna, wzywa się do niej położną, nawet gdy jest daleko. {Lub zabiera się ją do Szpitala.}

2.

Rodząca kobieta jest traktowana jak chora z zagrożeniem życia. I narusza się dla niej Szabat we wszystkim, co jest jej potrzebne. Jeśli jednak można coś zrobić w niezwyczajny sposób, lub korzystając z pomocy nie-Żyda - to należy tak postąpić. Kobieta jest uważana za "rodzącą" gdy jest na stole porodowym, lub gdy ma upływ krwi, lub gdy nie ma już siły sama chodzić. Podobnie kobieta, która poroniła po 40 dniach od wyjścia z mykwy jest traktowana [według praw dotyczących] "rodzącej".

3.

Przez trzy pierwsze dni, nawet jeśli [kobieta] mówi, że nie potrzebuje, narusza się dla niej Szabat. A później, jeśli nie jest chora, a ma tylko bóle po porodzie, postępuje się w taki sposób: do siódmego dnia, jeśli mówi, że czegoś potrzebuje - narusza się dla niej [Szabat], ale jeśli mówi, że nie potrzebuje - nie narusza się. Dni liczy się od dnia porodu i [pierwszy dzień] nie musi być [liczony jako] cała doba. Np. jeśli urodziła w środę wieczorem to w dniu Szabatu jest już po trzech [pierwszych] dniach. Jeśli urodziła w Szabat wieczorem, to w następny Szabat jest już po siedmiu dniach. Jeśli jest jakaś obawa o zagrożenie jej życia, gdy kobieta jest słabej kondycji, wtedy ten, kto postępuje według łagodniejszej opinii i liczy dni jako [pełne] 24 godziny - nie postępuje źle.

4.

Po siedmiu dniach, nawet jeśli [kobieta] mówi, że czegoś potrzebuje - nie narusza się dla niej Szabatu. I przez 30 dni jest [traktowana] jak chora, bez zagrożenia życia, a do wszystkiego, czego potrzebuje korzysta się z pomocy nie-Żyda. Ale nawet Żyd może ogrzać dla niej dom, jeśli nie można skorzystać z nie-Żyda i to nawet w okresie Tamuz (letnim), ponieważ kobieta przez 30 dni po porodzie, w sprawie przeziębienia jest [traktowana] jak groźnie chora.

5.

Noworodka można umyć, odciąć mu pępowinę, naprostować mu członki i zrobić wszystko, czego potrzebuje. Ale jeśli wiadomo, że nie przeżyje - np. jeśli urodził się w ósmym miesiącu - nie wolno go nosić, ale matka może się nachylić nad nim i karmić go, ze względu na ból powodowany przez mleko zbierające się w piersiach.