<-- Powrót

Tefilin cz. 2

Punkt 14

Należy uważać, by [po założeniu] rzemienie były zwrócone czarną stroną do góry. Jeśli zdarzyło się, że odwróciły się rzemienie dookoła głowy, czy na ramieniu - jasną stroną do góry - to należy pościć lub dać cedakę. I podobnie jeśli tefilin spadł na ziemię, a nie był w woreczku - też trzeba pościć. Ale jeśli spadł będąc w woreczku - nie trzeba pościć, lecz daje się coś na cedakę.

Punkt 15

Jeśli ktoś zdejmuje tefilin, bo potrzebuje iść do toalety, to gdy wraca i zakłada tefilin musi powiedzieć błogosławieństwa jeszcze raz. Ale jeśli mówi już błogosławieństwa przed Szema, tzn. od "Jocer or..."
-nie powinien robić przerwy mówiąc błogosławieństwa
na tefilin - zakłada je bez błogosławieństw. A po modlitwie Szmone Esre -dotyka ich i odmawia błogosławieństwa.

Punkt 16

Przez cały czas, gdy ma się na sobie tefilin - nie odwraca się od nich uwagi, za wyjątkiem czasu gdy odmawia się Szmone Esre i czasu gdy studiuje się Torę. Nie wolno jeść stałego posiłku mając na sobie tefilin, ale wolno zjeść jakąś przekąskę. Nie wolno spać w tefilin nawet krótką chwilę.

Punkt 17

Za każdym razem gdy wspomina się o tefilin należy je dotknąć, bo przez to nie odwróci się całkowicie koncentracji myśli od nich. Najpierw dotyka się tefilin na rękę, potem tefilin na głowę. Jest pięknym zwyczajem dotykanie tefilin, gdy wspomina się o micwie tefilin mówiąc Szema. Gdy wymawia się słowa: "ukszartam leot al jadecha" - "przywiążesz je sobie na znak na twojej ręce" - dotyka się tefilin szel jad i całuje się [dotykającą rękę].
A przy słowach: "wehaju letotafot bein ejnecha" - "będą ozdobą pomiędzy twoimi oczami" - dotyka się tefilin szel rosz i całuje się [dotykającą go rękę].

Punkt 18

Podnosi się stopień świętości [przedmiotu], ale nie obniża się go. Tefilin na głowę (szel rosz) ma większy stopień świętości niż tefilin na rękę (szel jad), ponieważ tan na głowę składa się z czterech części i ma literę Szin. Dlatego rzemienia z tefilin na głowę nie wolno przenosić do tefilin na rękę. Ale wolno odwrotnie. Jeśli rzemień tefilin na rękę przerwie się powyżej węzła i ktoś chce go odwrócić tak, by zawiązać teraz węzeł na drugim końcu - nie wolno tak zrobić, ale wiąże się węzeł na tym końcu, gdzie zrobiło się przerwanie. I podobnie
z rzemieniem tefilin na głowę - nie wolno odwracać tego co było wewnątrz węzła, aby było teraz na zewnątrz. Woreczek, zrobiony do przechowywania tefilin, w którym tefilin był trzymany nie może być użyty do powszednich celów.

Punkt 19

Nie zdejmuje się tefilin wcześniej niż przed Keduszą, która jest [częścią modlitwy] "Uwa lecijon", gdy mówi się "oby było Twoją wolą, bym strzegł Twoich praw..."
W społecznościach, gdzie jest zwyczaj, że w dni gdy czyta się Torę, nie chowa się jej z powrotem do Aron Hakodesz aż dopiero po Keduszy w modlitwie "Uwa lecijon" - nie zdejmuje się tefilin aż do momenty schowania Sefer Tora.

W dniu gdy jest [w synagodze] obrzezanie zdejmuje się tefilin po obrzezaniu. W Rosz Chodesz zdejmuje się tefilin przed Musaf. W chol hamoed święta Sukot wszyscy zdejmują tefilin przez Halelem. W chol hamoed święta Pesach modlący się zdejmują tefilin przez Halelem,
a szeliach cibur (prowadzący modlitwę) - po Halelu.

Punkt 20

Tefilin zdejmuje się stojąc. Odwiązuje się [rzemień zawiązany] wokół dłoni i dwa lub trzy oploty wokół ramienia ({ten zwyczaj nie jest wspominany w Miszna Berura).

Zdejmuje najpierw tefilin z głowy, potem z ręki, ponieważ jest napisane "będą ozdobami pomiędzy twoimi oczami", ponieważ jest powiedziane 'będą' w liczbie mnogiej, nasi rabini błogosławionej pamięci wywnioskowali, że przez cały czas, gdy [tefilin szel rosz] jest 'pomiędzy oczami' należy mieć na sobie oba. Dlatego zakłada się najpierw tefilin na rękę, a zdejmuje się najpierw tefilin na głowę, tak aby przez cały czas, gdy ma się na sobie tefilin na głowę był założony ten na rękę.

Tefilin na głowę zdejmuje się lewą ręką, która jest jad kehe - ręką słabszą, by pokazać, że robi się to niechętnie, ponieważ jest micwą, aby tefilin pozostawał założony przez cały dzień, ale ze względu na to, że nie mamy 'czystego ciała' (guf naki) - zdejmuje się tefilin zaraz po modlitwie.
I nie zdejmuje się ich w obecności Sefer Tora, ani przed obliczem rabina, ale należy usunąć się nieco na bok. Jest zwyczajem wśród mędrców, by całować tefilin, gdy się go zakłada i gdy się go zdejmuje. Nie zdejmuje się tałesu przed zdjęciem tefilin.

Punkt 21

Wkłada się tefilin do ich woreczka, w taki sposób, by następnego dnia rano można było wyjąć najpierw tefilin na rękę. Ale nie kładzie się tefilin na rękę na na tefilin na głowę, ponieważ świętość tego drugiego jest większa; kładzie się jeden obok drugiego i umieszcza się woreczek z tefilin w woreczku z tałesem - tałes na górze, a tefilin na dole, ponieważ tałes zakłada się [rano] jako pierwszy.

Punkt 22

Jeśli ktoś nie ma tefilin, a zebrani już się modlą, lepiej żeby zaczekał aż do skończenia modlitwy i pożyczył tefilin od kogoś, aby powiedzieć Szema i Szmone Esre mając tefilin na sobie, niż miałby modlić się bez tefilin. Ale gdy ktoś się obawia, że minie czas na odmawianie Szema zanim znajdzie się tefilin - powinien powiedzieć Szema bez tefilin. Jeśli obawia się, że przejdzie także czas na odmawianie Szmone Esre - powinien się pomodlić,
a jeśli potem pożyczy tefilin - powinien założyć go
z błogosławieństwami i powiedzieć jakiś Psalm, lub odmówić Minchę. W nocy nie wolno zakładać tefilin. Wolno wziąć tefilin kogoś innego nawet bez jego wiedzy, aby je założyć i odmówić błogosławieństwa.

Punkt 23

Tefilin wymaga czystego ciała (guf naki). Dlatego trzeba uważać, by nie robić w nich nic co zanieczyszcza. Jeśli ktoś ma chore wnętrzności, nawet jeśli nie jest to bolesne - jest zwolniony z zakładania tefilin, ponieważ nie może upilnować siebie samego we właściwej czystości ciała. Jeśli wydaje mu się, że może utrzymać guf naki w czasie odmawiania Szema i Szmone Esre - może założyć tefilin.

Ale inni chorzy, jeśli cierpią w chorobie i nie mogą skupić myśli z powodu bólu - są zwolnieni, ponieważ nie wolno odwracać uwagi od tefilin. Jeśli nie cierpią jednak bólu
- to mają obowiązek zakładania tefilin.

Punkt 24

Jeśli dziecko, rozumie jak obchodzić się z tefilin, tak aby zachowywać czystość i nie spać w nich - ojciec powinien kupić mu tefilin do zakładania. Obecnie rozpowszechnił się zwyczaj, że dziecko zaczyna zakładać tefilin na dwa lub trzy miesiące przed bar micwa.

Punkt 25

Jeśli chodzi o zakładanie tefilin w chol hamoed istnieje spór pomiędzy autorytetami i różne zwyczaje. W niektórych miejscach nie zakłada się w tym czasie tefilin.
W innych zakłada się tefilin, ale bez odmawiania nad nimi błogosławieństw na głos w synagodze, jak w inne
dni roku.Są też tacy, którzy zakładają tefilin bez błogosławieństw (wyjaśnia się to tak, że jeśli chol
hamoed nie jest czasem na zakładanie tefilin, to wtedy byłyby one jak zwykłe rzemienie).

Ale mimo tego, że nie odmawia się błogosławieństw nie wolno zrobić przerwy pomiędzy zakładaniem tefilin na rękę a tefilin na głowę. Ale można zrobić przerwę na Kadisz i Keduszę. Trzeba uważać, by modlący się w jednej synagodze nie stosowali różnych zwyczajów.

Punkt 26

Jeśli istnieje pewność, że tefilin jest właściwy (koszerny), tak długo, jak długo pojemniki są całe - zakłada się, że zawarte w nich wersety też są nieuszkodzone i nie wymagają sprawdzania. Dobrze jest je jednak sprawdzać, ponieważ czasem tefilin niszczą się od potu.

I jeśli zakłada się je tylko czasami - wymagają sprawdzania dwa razy w ciągu siedmiu lat, bo jest podejrzenie, że mogły spleśnieć.

Podobnie, jeśli pojemniki tefilin się rozerwały - również zawarte w nich wersety wymagają sprawdzenia. Także jeśli wpadły do wody.

Jeśli nie ma kogoś, kto umiałby je sprawdzić i zszyć ponownie - zakłada się je bez sprawdzania, aby nie
tracić micwy tefilin - ale nie odmawia się nad nimi błogosławieństw.