<-- Powrót

Szabat

W starym midraszu Bóg przemówił do Dzieci Jisraela, mówiąc: 

„Moje dzieci, jeżeli będziecie chcieli przyjąć Moją Torę i przestrzegać Jej micwot (nakazów), gwarantuję wam, że otrzymacie najbardziej drogocenny dar.” „Czym jest ten drogocenny dar?” zapytali Żydzi. „To olam haba – Przyszły Świat” odpowiedział im Haszem. „Powiedz nam, Boże, jak wygląda ten Przyszły Świat?” A Bóg odpowiedział im: „Podarowałem wam już Szabat. Szabat ma smak Przyszłego Świata”. 

Bardzo trudno odpowiedzieć, czym jest Szabat. 
Od początku istnienia żydowskiego narodu, Szabat pełnił centralne miejsce w jego życiu. Od czasów naszych praojców był to dzień odpoczynku i duchowego odrodzenia. W tym dniu rodziny zbierały się razem, rodzice i dzieci spożywali razem odświętny posiłek. Modlili się razem, uczyli się i śpiewali razem. Istotę Szabatu wyrażają słowa, które znajdujemy w księdze Szemot (20:8-10): Pamiętaj o dniu Szabatu i uświęcaj go. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał całą swoją pracę, lecz siódmego dnia jest Szabat twojego Boga, nie będziesz wykonywał żadnej pracy... I Bóg odpoczął siódmego dnia... Żadnemu innemu przykazaniu nie jest poświęcone tyle miejsca, uczuć i miłości. To jedyny obrzęd, któremu poświęcono tak wiele modlitw. Szabat często nazywany jest Królową Szabat – Szabat Hamalka, gdyż królowe, w wyobraźni poetów i mistyków, są symbolem piękna, majestatu, łaskawości, a taki jest właśnie Szabat dla Żydów. Spotykamy się również z określaniem Szabatu mianem Narzeczona Szabat – gdyż tak, jak narzeczona, Szabat promienieje Światłem, jest symbolem czystości i wdzięku. 

Szabat to jedno z Imion Boga (Zohar, 2:88).

Szabat jest światłem oczu, które rozświetla Świątynię i cały świat. Oto dlaczego osobom, które przestrzegają Szabatu, zostaną otworzone oczy, dzięki czemu będą mogli spojrzeć w głąb siebie i osądzić, jak daleko doszli w swojej duchowej wędrówce. Będą w stanie okazać skruchę za wszystkie swoje potknięcia i uświadomić sobie Wielkość Stwórcy. Będą umieli spojrzeć ponad całym Wszechświatem. Zostaną zaprowadzeni do najskrytszego punktu prawdy, prawdziwi cadycy i ci, którzy szczerze drżą w bojaźni przed Haszem. Ich umysły się otworzą, będzie tak, jakby właśnie własnymi rękami odbudowywali Świątynię.

R. Nachman z Bracławia, Likutei Mohoran

Pamiętaj o dniu Szabatu i uświęcaj go

Oznacza to, że masz pamiętać [o dniu Szabatu] podczas sześciu dni tygodnia, poczynając od pierwszego dnia. Chazal mówią, że podczas całego tygodnia bojaźń przed nim (Szabatem) powinna widnieć na twojej twarzy, abyś nie utracił choćby odrobiny z jego świętości. Świętość i czystość, która spoczywa na Żydzie w świętym dniu Szabatu, jest ogromna. Dlatego musisz być bardzo uważnym podczas wszystkich dni tygodnia, zwracając baczną uwagę na całe swoje postępowanie, zarówno wewnętrzne (myśli), jak i zewnętrzne (czyny). Musisz tak robić, aby upewnić się, że nic nie przeszkodzi świętości spoczywać na tobie. Twój Szabat nie może zostać zawstydzony, a twoja świętość nie może legnąć w gruzach. Ze wszystkich sił staraj się, abyś pamiętał o dniu Szabatu i uświęcał go. Spraw, aby jego świętość spoczęła na tobie i na całym świecie. A gdy cały twój obóz będzie święty, nie znajdzie się w tobie żadnej nieczystej rzeczy. Stanie się dokładnie odwrotnie – ty sprawisz, że stanie się on święty i ty będziesz święty, gdziekolwiek pójdziesz.

Rebe Chajim z Czarnowic, Beer Majim Chajim