|
|
|
We wstępie [do komentarza do Miszny] wyjaśniliśmy już, dlaczego redaktor [Miszny] zdecydował się włączyć ten traktat [tj. Pirke Awot] do Porządku [Nezikim] 1. Poza tym w kilku miejscach tego tekstu obiecywaliśmy omówić konstruktywne treści wynikające z tego traktatu i szczegółowo je zbadać. Pomimo tego [że traktat ten jest krótki i] jego znaczenie wydaje się proste i łatwe do zrozumienia, zastosowanie się do jego nauk wcale nie jest łatwe. Co więcej pewne jego elementy nie mogą być właściwie zrozumiane bez odpowiedniego wyjaśnienia. Ponadto jego [treści] wznoszą człowieka na wyższy stopień spełnienia i dają mu prawdziwą szczęśliwość. Postanowiłem zatem, że teraz bliżej się nim zajmę. [Nasi Mędrcy], niech spoczywają w spokoju, mówili: "Człowiek który pragnie być pobożny, powinien stosować się do nauk z traktatu Awot"2. Nie istnieje cecha ważniejsza od pobożności - z wyjątkiem prorokowania, ale [zaiste] pobożność prowadzi do prorokowania, jak to mówią [nasi Mędrcy]: "Pobożność prowadzi do ducha Boskiego natchnienia"3 . Z tego stwierdzenia wynika, że zachowanie zgodne z etyczną nauką tego traktatu prowadzi do prorokowania. [Tak więc] wyjaśnię prawdziwość tych spraw, albowiem [w traktacie tym] upostaciowiono wielką ilość [pożądanych] cech charakteru. Zanim zacznę wyjaśniać każde prawo [z tej Miszny po kolei], myślę że będzie czymś pożytecznym dołączenie w postaci wprowadzenia kilku rozdziałów, które pomogą uchwycić aksjomatyczne zasady służące jako klucz [do zrozumienia] tych koncepcji, które mają tu być wyjaśnione. Weź pod uwagę to, że koncepcje przedstawione w tych rozdziałach i następujące po nich wyjaśnienia nie są jakimiś nowymi, wymyślonymi przeze mnie koncepcjami. Są one raczej antologią złożoną ze słów naszych Mędrców, z Midraszy, z Talmudu i innych źródeł, z dzieł filozofów wcześniejszych i późniejszych generacji i z wielu innych tekstów. Przyjmij prawdę [bez względu na to] , jaka osoba ją wypowiada4. Są takie przypadki, kiedy cytuję całe koncepcje z jakiegoś powszechnie znanego tekstu. Nie czynię jednak żadnej szkody [postępując w ten sposób]. Nie próbuję wcale przypisywać sobie autorstwa tego, co zostało ułożone przez moich poprzedników. [Jest wprost przeciwnie,] przyznaję bowiem, że nawet kiedy nie wymieniam moich źródeł, [to nie są to moje oryginalne stwierdzenia]. [Zdecydowałem się nie wymieniać moich źródeł z dwóch powodów:] a) Ponieważ wydłużyłoby to ten tekst nie dając w zamian za to żadnych korzyści, b) Wymieniając imię takiego autora, którego jakiś czytelnik nie aprobuje, mógłbym spowodować, że [odrzuciłby on całą tę koncepcję, sądząc] że jest ona szkodliwa i że zawiera jakieś niepożądane intencje. Z tych właśnie powodów zdecydowałem się nie wymieniać nazwisk autorów - moim zamiarem jest bowiem przynieść korzyść czytelnikowi i wyjaśnić koncepcje znajdujące się w tym traktacie. Rozpocznę więc teraz rozdziały, które uważam za niezbędne wprowadzenie do tego, aby osiągnąć powyższe cele. Rozdziałów [tych] jest osiem. tłumaczenie Henryk Halkowski Przypisy: 1.
"Po tym jak zakończył [w poprzednich traktatach] omawianie tego wszystkiego, czego wymaga się od sędziego, rozpoczął traktat Awot. Są dwa powody, dla których zdecydował się [na taki właśnie porządek]: a) Aby uzmysłowić integralność Ustnej Tradycji... tak że nikt nie mógłby powiedzieć: 'Dlaczegóż to mamy zaakceptować taki to a taki wydany wyrok'....albowiem ten wyrok nie pochodzi tylko od jakiegoś tam sędziego, ale od Boga ...i że jest jedno prawo, które jest przekazywane z pokolenia na pokolenie... b) Aby przekazać nam etyczne nauki każdego z naszych Mędrców, tak byśmy mogli zapoznać ze znakomitymi cechami ich charakteru. Sędziowie znacznie bardziej tego potrzebują niż szeroki ogół. Kiedy bowiem ogół społeczności nie uczy się etyki, szkoda z tego nie jest duża, gdyż będą oni wyrządzać krzywdę tylko samym sobie. Kiedy jednak sędzia nie jest ani etyczny, ani prawy, to niszczy cały naród..."
{powrót do tekstu} |
